Onze talenten, ofwel sterke karakter eigenschappen, zijn een stabiel onderdeel van onze persoonlijkheid. We vallen terug op onze talenten als het goed gaat, maar ook als het lastig wordt. Het zijn onze talenten op basis waarvan we ‘antwoord’ geven op de situaties die zich voordoen in ons leven: onze talenten zijn immers het beste wat we in huis hebben. We ontwikkelen patronen op basis van onze talenten. Effectieve patronen, maar ook noodzakelijkerwijs een aantal overlevingspatronen die ooit van belang waren, maar op een gegeven moment zijn uitgediend.
Dit is precies het punt waar we als mens soms een dubbelheid rondom onze talenten ervaren. Soms hebben we er ook ‘last’ van. Bijvoorbeeld wanneer we onze talenten meer hebben leren inzetten voor de buitenwereld dan voor onszelf, of wanneer we sommige talenten heel veel inzetten en andere juist veel te weinig. Wanneer je begrijpt dat talenten ook behoeften zijn, met alle vreugde en frustraties die erbij horen, dan heb je niet alleen de kern van talentontwikkeling, maar ook van (in)effectieve gespreksvoering te pakken.
De opgave van talentontwikkeling is kort gezegd om onze talenten weer vrij te maken. Het mooie van dit proces is dat het hand in hand gaat met het helen van trauma. Het steeds opnieuw vinden van een passende balans tussen het inzetten van onze talenten voor onszelf en voor de buitenwereld is een opgave die moed vraagt, maar zeker de moeite waard is!
