Background image

Mediation & Conflictbemiddeling

‘Anger is the deepest form of compassion’ - David Whyte

Juist wanneer iets ons na aan het hart gaat, en het niet lukt om in te verbinding te blijven met de ander(en), dan escaleren gesprekken soms steeds meer, lopen frustraties en emoties hoog op en lukt het niet meer om heldere, zakelijke afspraken te maken. Of het nu gaat om een fusie, overname, of juist het beëindigen van een samenwerking: boosheid begint bij een diepe betrokkenheid. Wat staat er voor iedere betrokkene eigenlijk echt op het spel?

In samenwerking met een bevriende jurist/advocaat zetten wij ons in voor complexe conflictbemiddeling die zowel een juridische als een psychotherapeutische aanpak vraagt. Wij gaan enkel aan het werk als we commitment hebben van alle partijen om, hoe lastig het ook is, hun eigen aandeel in het conflict onder ogen te komen.

Veroorloven de ander te begrijpen

Waarom is het nodig jezelf te veroorloven om de ander te begrijpen? Omdat onze eerste reactie op de meeste beweringen van de ander, vaker een onmiddellijke waardering of een oordeel is, dan begrip. We veroorloven ons maar zelden precies te begrijpen wat de betekenis van die bewering is voor de ander. Overigens, we veroorloven ons ook maar weinig stil te staan bij wat de eigenlijke betekenis van onze uitspraken is voor onszelf. Wat speelt er werkelijk?

In werkrelaties, zeker waar je samen stuurt, ontstaan al snel patronen: een groot aantal effectieve patronen, maar ook enkele patronen die erop gericht zijn pijn en verdriet (uit het verleden) te verhullen. De manier waarop je communiceert met elkaar is een belangrijke uitingsvorm van deze patronen.

Werkelijke communicatie treedt op wanneer die ‘waarde-bepalende neiging’ wordt vermeden en wanneer we onszelf toestaan te luisteren met open aandacht en gericht zijn op begrijpen. Het vraagt moed om te luisteren, de ander werkelijk invoelend te begrijpen en bereid te zijn om zijn of haar wereld binnen te gaan en datgene wat het bij jou oproept tijdelijk uit te stellen.

Juist wanneer de emoties het sterkst zijn, is het het moeilijkst om je te verplaatsen in de situatie of in het referentiekader van de ander. En toch is dit het moment waarop dat het meest noodzakelijk is, wil er communicatie tot stand komen. Verhoogde emotionaliteit maakt dat perspectieven zich vernauwen. Wanneer partners in een meningsverschil zich realiseren dat ze begrepen worden, dan worden de opmerkingen minder overtrokken en afwerend en is het niet langer noodzakelijk de houding van ‘Ik heb voor 100% gelijk en jij hebt voor 100% ongelijk’ te handhaven.

Pas dan ontstaat er ruimte om met elkaar naar de gezamenlijk opgebouwde patronen te kijken. Vaak ontstaat er dan een heel ander beeld, van de situatie, van elkaar en van jezelf. Dat brengt verbinding en begrip. Voor elkaar en voor jezelf. Ook is dat het moment waarop er een passende juridische oplossing gevonden kan worden voor het vraagstuk.

(Deze visie op ‘veroorloven de ander te begrijpen’ is een bewerking van een tekst van Carl Rogers uit het prachtige boek: ‘Mens Worden – een visie op persoonlijke groei’.)